| تبليغات | X |
سلام به همه
دوستانی که همیشه یادم هستن وتوی وبلاگم میان و به هر مناسبتی منو شرمنده محبتشون می کنن
دوستان عزیزم از این پس کمتر شاید آپ کنم و دسترسی به نت نداشته باشم چون برای ادامه تحصیل عازم مشهد هستم
احتمالا قبل از رفتن یکی دو سه تا آپ توپ در مورد کوهنوردی می کنم بعد میرم
برام دعا کنید
دانشتنیهای کوهنوردی
1- بهداشت در كوهستان: قبل از هر اقدامی كه یك كوهنورد برای صعود انجام میدهد، باید بهداشت بدن خود را در كوهستان رعایت كند كه شامل موارد زیر میشود:
الف. اندام: امكان رعایت بهداشت اندام در كوهنوردان كم است. آنها باید از آبتنی در آبهای سرد كوهستان بهخصوص زمانی كه بدن كاملاً گرم است؛ خودداری كنند چون علاوه بر سرمازدگی، باعث سفتی عضلات نیز میشود و زمینه را برای ابتلا به رماتیسم آماده میكند.
ب. صورت: نباید در صبح روز صعود به ارتفاعات، صورت خود را زیاد شست؛ زیرا در شب به هنگام خواب چربی طبیعی پوست صورت در سطح پوست ظاهر میشود و همان چربی محافظ خوبی در برابر آفتاب، برف، سرما و باد خواهد بود. به خصوص اگر صورت با صابون شسته شود؛ تمام یا قسمتی از آن چربی را از بین میبرد و شخص به آفتابزدگی دچار میشود.
ج. دستها: بعضی كوهنوردان از سرما ترسی ندارند و عدهای هم از سرما عاجزند. علت این دو مورد قبل از اینكه خود سرما باشد، موضوع آمادگی و تربیت بدن است. روشن است اگر در بدن كسی خون به درستی جریان نداشته باشد سرما بر روی دستها و بدن او بیشتر اثر میگذارد. بنابراین كوهنورد باید سعی كند جز به هنگام سرمای بسیار شدید دستكش به دست نكند و پوست دست خود را به سرما عادت دهد تا حساسیت آن در مقابل سرمازدگی كم شود.
كوهنوردانی هستند كه تا ارتفاعات 4000 متر و حتی بیش از آن از دستكش استفاده نمیكنند. اگر دستها بر اثر تماس با برف و یخ مرطوب شد؛ باید آنها را با یك تكه پارچه پشمی خشك، به شدت و سرعت مالش داد و خشك كرد تا كمكم خون جریان پیدا كند و دستها گرم شود.
د. پاها: از قدیم گفتهاند كه پای انسان قلب دوم بدن او است، بنابراین یك كوهنورد مجرب باید در حفظ آن كوشا باشد تا از یك صعود خوب لذت ببرد.
برای حفظ پاها در مقابل سرما، علاوه بر پوشیدن جوراب - اگر امكان دارد - پای خود را با وازلین مخصوص چرب كنید.
پای كوهنوردان بر اثر پوشیدن كفش تنگ یا بستن خیلی محكم بند كفشها ممكن است تاول بزند؛ برای جلوگیری از آن باید تای ساق جوراب دوم خود را برگردانیم و داخل كفش كنیم و به قسمت تاول زده و یا قسمتی كه به نظر خود كوهنورد مورد تهدید است؛ یك قطعه باند بچسبانیم. در صورت تاول زدن برای درمان آن بهتر است قبل از خواب، یك سوزن نخ كرده را پس از ضدعفونی كردن از تاول عبور دهیم به طوری كه نخ از تاول رد شود. بهتر است نخ از جنس كرك باشد تا آب تاول را به خوبی بمكند و خشك كند. صبح روی تاول خشك شده یك محلول ضدعفونیكننده بزنید و آن را با باند چسبان بپوشانید.
اغلب كوهنوردان بر اثر راهپیمایی كف پایشان گرم میشود، برای رفع این مانع بهتر است چند روز قبل از كوهنوردی چندبار پاها را در آب گرم مخلوط به محلول ضدعفونیكننده شستشو داد تا پوست پا كلفت و سخت شود. برای اینكه كفش پاها را مجروح نكند و باعث یخزدگی نشود، باید كفشها را خوب به پا چسباند به طوری كه بین جوراب و كفش فضای خالی باقی نماند و به اصطلاح پا درون كفش لق نخورد و در ضمن كفش تنگ هم نباشد.
یادآوری دیگر این است كه قبل از كوهنوردی چیدن ناخنها را نباید فراموش كرد؛ چون بلند بودن آنها سبب فشردگی و ناراحتی پا خواهد شد. اگر میخواهید پس از بازگشت از كوه، آرامش در پاهایتان حس كنید و لذت ببرید، بهتر است پاهایتان را با یك پارچه خیس شده در آب سرد، تمیز و بلافاصله آن را خشك كنید و جوراب خشك بپوشید.
در ارتفاعات كه اكسیژن هوا كم و در نتیجه عمل سوخت و ساز بدن بسیار كند میشود؛ باید خوراكیهای زودهضم مصرف و از خوردن غذاهای سنگین مانند گوشت و چربی پرهیز كرد. چون هضم غذاهای سنگین، كوهنورد را دچار تهوع میكند و تمام انرژی ذخیره شدهِ او را از بین میبرد
هنگام خوابیدن در كیسه خواب بهتر است تا آنجایی كه وضع جوی هوا اجازه میدهد، لباس كمتری بپوشیم تا احساس خنكی بكنیم. این عمل تأثیر مفیدی روی پوست میگذارد و آن را برای مقابله با سرما آماده میكند. اما در هنگام شب باید با دقت تمام پاها، زانوها، شكم، گلو و رانها را پوشاند. اگر در هوای آزاد میخوابید، با یك شال مناسب صورت خود را بپوشانید؛ چون به این ترتیب از اثرات زیانآور هوای سرد بر روی دستگاه تنفس خود جلوگیری كردهاید.
یك كوهنورد مجرب و ورزیده كمتر دچار پیشآمدهای ناگوار میشود؛ چون دارای عضلات ورزیده و استحكام مفاصل است. اگر شخصی بدون تمرین اقدام به كوهنوردی بكند نه تنها حوادث عادی مثل دررفتگی و پیچخوردگی و شكستگی پا او را تهدید میكند؛ بلكه عوارض سختتر و خطرناكتری مثل فشارخون و فشارآمدن به قلب نیز سلامت بدن او را به خطر میاندازد.
تمرین، باید فرد را طوری آماده كند كه بتواند بدون فشار خستگی به ورزش دلخواه خود كه كوهنوردی است، بپردازد. تمرین در كوهنوردی تدریجی و طولانی است.
كوهنورد برای عادت كردن به آب و هوای كوهستان و ارتفاعات باید تمرین كند. بشر تنها موجودی است كه میتواند بدون احساس ناراحتی زیاد، تغییرات مهم آب و هوایی را تحمل كند. البته به شرط اینكه به تدریج بدن خود را به سرما و گرما عادت دهد تا بدن در برابر دگرگونیهای ناگهانی هوا توانایی كافی داشته باشد. توانایی بدن محدود است؛ بنابراین كوهنورد در برخورد با شیبهای تند سنگی و خاكی یا راهپیمایی در برف سنگین با داشتن كوله پشتی بزرگ ناچار است روند حركت خود را كند كند و آهسته گام بردارد تا بدن بتواند در مقابل كاری كه از آن خواسته شده است، عكسالعمل مناسب نشان دهد.
موقع راه رفتن، قدمها را باید محكم برداشت ولی آرام حركت كرد. باید مراقب بود كه پوتینها یخ نزند و هنگام استراحت آن را داخل كوله گذاشت. در ارتفاعات پای كوهنورد ورم میكند، بنابراین بهتر است كفش و جوراب كوه یك شماره بزرگتر از پا باشد
برای خواندن مطالب به ادامه مطالب مراجعه کنید و مطالعه کنید
بهترین چیست همان را برایتان آرزو می کنم
سلام سلام به همه عزیزانی که دعوت ما رو قبول کردن
و تشریف آوردن ...
ما چندتا مناسبت خیلی توپ داریم واسه جشن گرفتن ...
اول از همه تولدمه که از صمیم قلب
دوم تولد کوچولوی جدید و اضافه شدن یه مهرماهی دیگه
به جمع خانواده ما ...
دایی شدن من ... 
سوم تولد خودم .... 
چهارم عید سعید فطر که به همه تبریک می گم....
خب خب زیاد پرحرفی نمی کنم .... فعلن بای ....
